Evett sona doğru adım adım derken, bu sabah uyandığımda biraz endişelendirdi beni pıtırcığım ;çünkü normalde gece uyurken onun hareketleri beni uyutur,sabahlarıda beni uyandırırdı,ama bugün bunların hiçbiri olmadı ve aklım başımdan gidiverdi,öyle bir şaşkınlık hali ki sorma gitsin,bir elim karnımda,gözlerim zaten üstünde,ne yapacağımı bilemedim..neyseki çok uzun sürmedi bu endişeli durum,az zaman sonra hissettirdi varlığını:) nasıl derin nefes aldım bilemezsiniz..sonra anlattım babasına tabi..ama bütün gün olan yine bana oldu..telefon trafiği :) nasıl kızım napıyo? ne yaptınız ? sorularıyla bütün gün yoklandık :))
Aslında şikayet edemem çünkü bugüne kadar hiç üzmedi beni bebeğim,yormadı,gündelik işlerim hep aynıydı..eee artık ağır bir vücudum var ve dolayısıyla kısıtlıyım..ama bunun bile keyfi çok güzel buna inanın:) hele sabah yataktan ilk kalkış anı:)) saçlar dağılmış,pijama desen ona keza,zaten ayaklarının altında çivi var hissi :) basamıyorsun ya ondan,penguen gibi sendeleye sendeleye yüz yıkamaya:)) gülüyorum ben bu hallerime,sonrasında açılıyor tabi o ayaklar,parmaklar ama günün sonuna doğru..
Artık bu haftalarda tüm hazırlıkların tamamlanması gerek,neyseki ben hazırladım bunlarıda bir daha ki postta paylaşacağım sizlerle..daha paylaşacak çok şeyim var ama bu kızın hazırlık aşaması yordu beni..
Başka da yorgunluğum yok :) ha bu arada hiç aşermem olmadı benim yada sevdiğim herşey gözümün önündeydi belkide ondan sanırım ama şimdilerde sadece dondurmaya aş eriyorum ki öyle çok aklıma gelip de yediğim bişey değildir kendisi..
Gelelim gitgide büyüyen karnıma bu beni her geçen gün daha da heyecanlandırıyor:))
sevgiyle kalın..