12 Nisan 2012 Perşembe

ANNE ELİ DEĞMİŞ...

Bundan tam 35-36 yıl önce annem kendisi işlemiş bunları,dikmiş..o zamanlardan biliyormuş gibi iki tane kızı olacağını böylesine sevimli kıyafetler yaratmış,bunları önce ben,benden sonra benim mavişim giymiş ve şimdi nasip olursa benim kızım giyecek..bu çok farklı bir duygu. bizim bu elbiselerimizle hiç fotoğrafımız yok ama ben bunu kızımda yapacağım inşallah..şimdi öylesine kıymetli ki bizim için bunlar..ben çocukken her yeri kurcalayıp,karıştıran bir çocuktum..mesela annem ne zaman sandık açmaya kalksa ben hemen yanında..onu diyorum nasıl oldu da bunca yıl bu kıyafetler benim gözümden kaçtı anlamadım:) annem yeni çıkardı verdi bana bunları ..bunları görünce çok duygulandım hatta zıbınlara daha çok..bunun yanında annemin bize dair sakladığı çok şey var..mesela ilk saçım ve yaptığım ilk resim:) böylee uzun uzun bacaklı çubuk gibi,kıvırcık saçlı kızlar:)

Bana da ilham tabi bunlar..şimdi burada paylaşayım istedim gün olduğunda belki burdan okur ve sende yaparsın diye..



bunları ütülerken bile çok heyecanlandım..
                                                  sevgiyle kalın...

YEPYENİ HEADER:)

Sevgili missblog 'un benim için yaptığı bu sevimli header 'a bayıldım doğrusu zevkle döşenmiş:)ben tekrar çok teşekkür ediyorum kendisine eline sağlık:)
Ücretsiz header isteğinde bulunmak için şu yazıyı okuyup, missbonetema@mynet.com adresine isteğinizi bildiren bir mail atmanız yeterlidir. Yorumlarda bildirilen istekler geçersizdir.

11 Nisan 2012 Çarşamba

35.HAFTADAYIZ :))

Evett sona doğru adım adım derken, bu sabah uyandığımda biraz endişelendirdi beni pıtırcığım ;çünkü normalde gece uyurken onun hareketleri beni uyutur,sabahlarıda beni uyandırırdı,ama bugün bunların hiçbiri olmadı ve aklım başımdan gidiverdi,öyle bir şaşkınlık hali ki sorma gitsin,bir elim karnımda,gözlerim zaten üstünde,ne yapacağımı bilemedim..neyseki çok uzun sürmedi bu endişeli durum,az zaman sonra hissettirdi varlığını:) nasıl derin nefes aldım bilemezsiniz..sonra anlattım babasına tabi..ama bütün gün olan yine bana oldu..telefon trafiği :) nasıl kızım napıyo? ne yaptınız ? sorularıyla bütün gün yoklandık :))
 Aslında şikayet edemem çünkü bugüne kadar hiç üzmedi beni bebeğim,yormadı,gündelik işlerim hep aynıydı..eee artık ağır bir vücudum var ve dolayısıyla kısıtlıyım..ama bunun bile keyfi çok güzel buna inanın:) hele sabah yataktan ilk kalkış anı:)) saçlar dağılmış,pijama desen ona keza,zaten ayaklarının altında çivi var hissi :) basamıyorsun ya ondan,penguen gibi sendeleye sendeleye yüz yıkamaya:)) gülüyorum ben bu hallerime,sonrasında açılıyor tabi o ayaklar,parmaklar ama günün sonuna doğru..
Artık bu haftalarda tüm hazırlıkların tamamlanması gerek,neyseki ben hazırladım bunlarıda bir daha ki postta paylaşacağım sizlerle..daha paylaşacak çok şeyim var ama bu kızın hazırlık aşaması yordu beni..
Başka da yorgunluğum yok :)  ha bu arada hiç aşermem olmadı benim yada sevdiğim herşey gözümün önündeydi belkide ondan sanırım ama şimdilerde sadece dondurmaya aş eriyorum ki öyle çok aklıma gelip de yediğim bişey değildir kendisi..
Gelelim gitgide büyüyen karnıma bu beni her geçen gün daha da heyecanlandırıyor:))
sevgiyle kalın..

4 Nisan 2012 Çarşamba

34.HAFTADAYIZ:))

Hem sona yaklaşmanın heyecanı hemde artık gitgide artan hacmin verdiği sıkıntı:) karışık duygular haftası,geçen doktor kontrolümüz vardı 45 cm olmuş benim pıtırcığım,nasılda keyifli keyifli yatıyor,canı isterse bize dönüyor istemezse kendini göstermiyor..bizde öylece kalakalıyoruz:)
Artan hacim demişken artık ayak tabanlarım daha fazla acımaya başladı,çok ayakta kaldığım zamanlar canım yanıyor resmen hatta öyle masaj falanda yaptıramıyorum çünkü acıyor..işte dediğim gibi vücut ağır gelmeye başladı bana..soldan kasık batmaları bu haftada da devam ediyor ama geçen haftalar gibi değil,sırt ağrısı da belli noktalarda yoğunlaşıp,uzanıp dinlenince bişeyim kalmıyor..aslına bakarsan öylede şikayetçi olunacak bir durumum yok bu hafta çünkü olan herşeyi olağan kabul edip bunlarla baş etme yollarını aramaya başlıyosun bile..mesela ben artık mecbur yapmak üzere olduğum işlerden bile vazgeçmeyi öğrendim.tek bir şeye odaklanıp orada yoğunlaştığım zaman birde bakıyorum ki geniş bir dinlencenin ortasındayım..bunu daha önce de yapmalı insan kendine gerçekten kaliteli zaman ayırmalı,böyle olunca inanın daha güzel yürüyor işler ve daha çok mutlu oluyosun; herşey tabiki de güllük gülistanlık olmasa bile :)
Ve artık doktor kontrölümüzde iki hafta da bir,sonrada her altı günde bir olucak..bunlarda artık sona gelindiğinin kanıtını sanırım:) bu kez doktorumuzla doğum şeklini konuştuk o da,bende normal doğum istiyoruz ve bunun benim açımdanda şu an için bir sorun teşkil etmediğini söyledi..bakalım artık zamanı geldiğinde ne ile karşılaşacağız,umarım herşey yolunda gider ve ben doğal doğal doğururum:)
Zamanın hızlı ilerlemesi şu anda çok işime geliyor aslında,sabrım buna yetiyor şimdilik,çünkü her geçen gün adım adım yaklaşıyorum kızıma..
Tekmelerinin gücü de arttı epey bu haftalarda, ama benim kızım gece yarısından sonra başlıyor harekete ben yatınca sıkılıyor ve benimde haliyle uykularım dağılıyor çünkü tamamen ona odaklanıp onu dinliyorum..bu müthiş bişey!
sevgiyle kalın...