40 UÇURMA MEVLÜDÜMÜZ :)

Kızım daha doğmadan yapıldı tüm hazırlıklar,geleneklere bağlı kalınarak hazırlanmış muhteşem bir mevlüd oldu kızımınki,hem artık büyüdüğünün kanıtı olmalıydı; cici bici elbiselerini giydirip hazırlıkları bir telaş koşuşturmacayla tamamladık.Anne kız takım takım beyazlar içindeydik ve biz hazırdık artık;bizim 40 'ımız çok oldu çıkalı ama akılda kalanları yazıp paylaşmak istedim,fikir vermesi açısından:)
Ben evimin kapasitesini bildiğimden ona göre çağırdım misafirlerimi zaten aile büyükleri arasında oluyor genelde..ama öyle böyle derken yinede kalabalık oluyor tabi bu yüzden dağıtacağım hediyeleri ve yemek siparişini biraz fazla tuttum..iyiki de böyle olmuş..eve çağırdığımız hocamız; henüz okumaya başlamamışken gelen misafirlere ikramımızı sunduk ki,acıkmasınlar diye..ikram derken pide,ayran ve tatlı ikramı..öyle evde ayrıca bir hazırlık yapmadım çünkü bu çok zor olucaktı..ayrıca o kadar kalabalığa bu gerçekten mümkün olmuyor..yemek faslı bittiğinde hocamız o muhteşem sesiyle okumaya başladı; ben bu sırada öyle heyecanlandım ki sanırsınız kızım genç kız olmuş ve ben öylee duygular içerisinde e tabi hocanında etkisi büyük tabi öyle ağlamaklı okursa olacağı bu..anne salya sümük ağlar tabii:) neyse okuma esnasında hacanın önüne şeker ve tuz kapları koyup mevlüd sonunda arzu eden olursa okunmuş şeker ve tuzdan alabilirler diye hazırlıklar yaptık..sonrasında ilahiler derken hocanın işaretiyle kızımı beyaz gelinlikleriyle odasından aldım geldim,hocanın eline verdim..hocamız ona doğru okudu,kulağına ilahiler söyledi..malum daha çok küçük olduğu için(36 günlük) elden ele hiç gezdirmeden ben tekrar teslim alıp odasına götürdüm..tabii yine salya sümük :))
Dualar bittiğinde misafirlerimize gülsuyu ve lokum dağıttık..gülsuyunu eltim etrafa saça saça dağıttı..öyle mis gibi gül kokulu olsun diye evimiz:) sonrasında lohusa şerbeti,çikolatası derken ..daha kızım gelmeden sevgili  kardeşim nurdanla hazırladığımız lavanta keseleri ve minik kutuları dağıttık..hepsi bizden hatıra kalsın diye..kızımın halası(yakın arkadaşın bahar) onun için minik suratlı çikolatalar yaptırmıştı onlarıda ikram ettikten sonra günün sonuna geldik..bugün tam 4 saatte tamamlandı ama benim içim huzurla dolmuştu ve artık kızım kocaman olmuştu bana göre ...şimdi aşağıda mevlüd ile ilgili çektiğim tüm görselleri paylaşıyorum:)

3.5 AYLIK KIZIM :)

Öyle alıştık ki bu geçen zaman içinde birbirimize,saatler nasıl ileri gider,zaman nasıl gece-gündüz oluyor..hiç anlamıyorum..hele ki mevsim yaz ise:) kızım doğduğu günden bu yana zaman benim için hep neşeli,hep keyifle geçti..kızım hiç üzmedi beni..hamileliğimide öyle geçirdim zaten okuyanlar bilir..çok şükür ki böyle bir güzelliğe sahibim..bunun için hergün şükrediyorum...bu beni olduğumdan daha da mutlu kılıyor..
 Gelelim geçirdiğim günün özetine; her sabah 8 de uyanıyor,bazen bu 9:30 da olabiliyor şimdilik.2 saate yakın sabah sporuyla beslenme derken tekrardan uykuya eğilim:) ama bu sabah sporu evresinde benimde uykumu tam manasıyla almış olmam gerekiyor ki verimli bir zaman geçireyim kızımla..bunun için gerçekten çabalıyorum:) çoğu zaman o uyurken bende uyuyorum resmenn sarılarak uyuyoruz kızımla gündüzleri..bu inanın çok güzel bir duygu..bilen bilir ama bilmeyen içinde şiddetle tavsiye edilir..hep şunu söylerler aman kucağa almayın,beraber uyumayın,alışırsa çok zor olur diye.elbet zor olabilir ama bu zamanlarda bir daha gelmiyor işte inanın o sıcacık,küçücük daha 10 günlük halini özlüyorum ki şimdiden..bunu sadece ölçülü yapmak gerek; geceleri kendi başına uyuyor benim elmalı kurabiyem..onun dışındaki zamanlarda kucağıma alıyor,sarılıyor ve olabildiğince oyun oynuyorum..sanırım doğru zamanda doğru hareket etmek gerek böyle olunca annede rahat , e bebeğin ihtiyaçlarına cevap verdiğin için o da hep mulu:))
Öyle işte akşam saat 9'a kadar toplasan 4-5 saat uyuyor kızım..eğer evde isek akşamları uyumadan önce banyomuz yapılır ardından masajımız,sonrasında beslenme derken en 9:30 da uyuyoruz..tabiki değişmezse:)gündüz oyun alanımız epey geniş; benim salonum oldukça boş evlenirken öyle yemek odası takımı almadığımdan salonumun büyük bir bölümü oyun alanı gibi; halının üzerine penye bir örtü yada pikeyi serince benim tatlı kızım sürüne sürüne epey bi yol kat ediyor..mesela artık asla yatağıma yalnız başına koyamıyorum,öylesine dönüyor ki.benim bile başımı döndürüyor:)
 Buraya hep yazıcam her günü ayrı keyif,her yeni gün bizi şaşırtmaya devam ediyor mesela bugünde bir ilki var ayaklarını keşfetti,ağzına götürmeye çalışıyor:))bu çok heyecan verici..
 Bu arada beni takip edip güzel dileklerini yazan tüm arkadaşlarıma tekrar teşekkür ediyorum ve sizi ilk kez kızımla tanıştırıyorum :)

sevgiyle kalın..

BİR DOĞUM HİKAYESİ 2.BÖLÜM

Bu bölümde artık ağrılarım dinmiş ve yavaş yavaş yeni bir hayata alışma evreleri..şimdi 2 aylık olduk bile ..daha öncede demiştim ben sezaryanı sevmedim diye yine de aynı fikirdeyim,şimdilerde şikayetim yok evet ama uyuşukluk hala devam ediyor o bölgede düşünün artık nasıl uyuştuysak..neyse ki sonunda bir mucizeye kavuştuğunu bilmek herşeyi unutturuyor insana.
 Birazda gelişiminden bahsedeyim; doğumda 3000 gr ve 50 cm..1.ay gelişim; 4000 gr 55 cm..2.ay gelişim;5000 gr 60 cm..
Bunlar gösteriyor ki benim kızım uzun olucak..her ay 5 cm uzamış bu her bebekte bireysel  farklılıklar nedeniyle çeşitlilik gösterebilir.. Tüm bunlar olurken ben yeni hayatın içinde kızımda hızla gözümün önunde büyüyordu..hatta o yeni doğan ilk haftalarını bile şimdi çok özlüyorum hala küçüçük olmasına rağmen..ilk haftalarda hala kendini anne karnında hissetmesinden dolayı vucudunu kıvrım kıvrım hallere sokmasını,sürekli yüzünü kapamasını,küçük ağzıyla emmeye çabalaması..bunları daha çok geçmemesine rağmen çok özlüyorum.yeni doğduğunda hiç bir kıyafeti olmuyordu,tavsiyem eğer kilosu benimkisi gibiyse prematüre bebekler için olanları tercih edin ki..üzülmeyin sonra:)
 Evet evdeki ilk haftam biraz zorladı,dikişlerim ve kızımın emme çabaları..benim dikişlerden dolayı karın kaslarımı kullanamam,yardımsız ayağa kalkamamam..bunlar biraz sıkıcıydı.sonrasında herşey normale dödü kızım hızla toparlanmaya başlayınca bende 25 gün sonra göğüs ucu slikonlarını kullanmayı bıraktım ama öyle muhteşem kurtarıcım olmuşlardı ki,,herkese tavsiye benden..hatta sonrasında memeyi gayet güzel aldı..bi zorluk yaşamadım.emzik vermeye 2.haftada başladım ve yine son derece rahatladım..emzik konusunda da doktorlar ikiye ayrılsada ben vermeyi tercih edenlerdenim çünkü bebek sakinliyor,uykularını bu sayede daha düzenli hale getirebiliyosun..benden söylemesi..
Biz kızımızı sık sık dışarıya çıkardık (kalabalık yerler dışında) bol bol temiz hava almasını sağladık..tabi bu gezintiler hep 20 dakikalık oldu..20 günlük olduğumuzda çandarlıya adım attık bile..yani 40 - 20 gezmemizi oraya yaptık..kızıma havası çok iyi geldi bol bol uyudu..sonrasında 40 uçurması derken yine çandarlı ..şimdi 2 aylık olduk bile..düzenli aşılarımız yapılıyor hatta bugün verem aşısı ve karma aşıları oldu..beklediğimden güçlüydü bebeğim öyle çok ağlayıpta benide üzmedi..seni çok seviyorum annemm..
  sevgiyle kalın...

BİR DOĞUM HİKAYESİ..

En başından yazmak gerek bu hikayeyi; 11 mayıs cuma günü hiçbirşeyden habersiz ama son olabileceğini de düşündüğüm doktor kontrolümüze gittik.önce nst girdim herşey normal gözüküyor ama benim kızımın daha gelmeye niyeti yok bu arada 40 haftaya girmiş bulunmaktayız.doktorumuz ben daha beklerim herşey normal gözüküyor ve normal doğum için şartlarda uygun desede nst sonrasında girdiğim ultrason hiç de öyle demiyordu..suyum azalmış ve kızım hala doğum kanalına girmemişti..zaten bir haftadır ben su sızdırıyordum bu nedenle tekrar vajınal muayene yaptı doktorum suyun miktarını kontrol etti ve gerçektende azalıyordu ..işte hemen oracıkta artık kararımızı vermiş ortak bir karar olup yarına yani 12.05.2012 cmt gününe karar kılmıştık..bu ani alınan karar sonrası eşim ve benim rengimiz artmış..iyi huylu hormonlar salgılıyorduk:)) sevinç ve şaşkınlık arasındas gidip gelen biz eve gidemedik,hemen bişeyler içmek için foruma gittik ve birbirimize bakmaktan başka bişey yapamaz olduk..çünkü çok değil saatler sonra biz artık üç kişi olacaktık..canımızın canı kızımız gelecek ve aile olacaktık..bu çok önemli kararı ve güzel haberi hemen ailelerimize verdik..onlarda bir o kadar heyecanlı ve sabırsız bekleyiş içindelerdi ki,bizimle birlikte bu güzel duyguları paylaşan bütün dostlarımızı aradık haber verdik..akşam oldu,gece oldu sabahlar bir türlü olmadı bize bu gece..uyuyamadık..tüm gece işte bu son gecemiz iki kişilik serüven bitiyor artık deyip eşimle yorumlar yaparken 2 saat bile olsa uyuduk..sabah güzel ılık bir duş ve evde tekrar son halim diyeceğim bir fotoğraf daha çekildim..saat 07 de yola çıktık annem,kardeşim,kayınvalidem ve kayınpederim ..07:20 kent hastahanesindeydik..giriş işlemleri,bu arada nurdan (kardeşim) durmadan bizi fotoğraflıyor,bende içimi saran o heyecanı ört bas eder gibi durmadan gülüyorum..ama çok keyifliydim bana ne olacağını sonrasında ne yaşayacağımı bilmeden her anın tadını çıkarmaya devam ediyordum..neyseki kalacağım odaya geldik..önceden hazırladığımız süslerimizi etrafa yaydık ve oda süslemelerine geçtik bile..annemler balon şişirirken balonun cııyyyk sesleri koridorları sabahın köründe ne kadar inlettiysede bizde okadar güldük:) evet tüm bunlar hazırlanırken benimde artık gitme vaktim gelmişti; saat 08 olmuştu ve ben o sevimli ve bir o kadarda büyük ameliyat elbisemi giymiş sedyeye uzanmıştım bile..işte o veda vakti :(  ; duygu dolu anların yaşanılacağı sinyali bu noktada başlıyor.gözyaşlarım düğümlendi öyle pek ağlayamadım giderken ameliyathaneye,sevgili eşim en büyük destekçim ellerimi sımsıkı sardı ve beni büyük bir cesaretle gönderdi..ve tabii sizlerin duaları..
 vee ameliyathanedeyim( bu arada ne çok isterdim doğumhanedeyim demeyi) epudural yapıldı..bu anı hiç hissetmiyosun çok rahat sonrasında hep sorularla belden aşağı inen hissizliğin tespiti..derken önümde bir örtü saat saat 09:10 benim gözlerim gitgide ağırlaşıyor ve artık belden aşağısını hissetmiyordum..garip bir his içimden hep dualar okuyor bir yandan kızımla kavuştuktan sonra ne yapacağımı düşünüyordum..bir yandan hemşireye kızımın o ilk an fotoğraflarını çekmesi için rica da bulunurken diğer yandan eşimin fotoğraf makinasını ameliyathaneye getirmesini bekliyordum ki bu pek mümkün olmadı:( ama doktorun telefonuyla bu işi hallettik en azından istediğim bir kaç kare fotoğrafı oldu kızımın:)
  ve saat 09:31 canlı ve gitgide yükselen bir ses ..kızımın ilk sesi ..duyduğum ve duyacağım unutamayacağım bir ses..harikaydı.agladım doyasıya ağladım.ama itiraf etmeliyim ne olduğunu hala anlayamadığın bir his..3 sn bile olsa kızımı havluya sarılı bir şekilde bana gösterdiler..koklamak çok isterdim ama maalesef o kadar vakitsizlik..gözleri cam gibi parlıyor ve öyle göz göze geldik kızımla..o an muhteşemdi işte!
  sonrasında kızımı sarmalayıp yukarıya odaya götürdüler ve ben hala masada tam 1 saat kaldım..hayatımda hiç bu kadar uzun geçmemişti saatler 24 saat gibi gelmişti bana o bir saat ..çok sıkıldım o an çok..neyseki az sonra geldi benim sedyem ve serumlarla yukarıya çıkmak için asansöre bindik..asansör açılır açılmaz ne göreyim..bütün sevdiklerim karşımda canım yol arkadaşım,kardeşim,annem,bahar,münevver,arzu,müge ve kuzuları ve en sevdiklerim işte..kimi fotoğraf çekiyor kimi kameraya çekiyor..ama tek ortak yaptığımız şey gözlerimizden süzülen yaşlar..hepimiz birbirimize bakıyoruz  çok teşekkür ederim yanımda olduğunuz için..
  ben odaya geldiğimde milda çoktan odadaydı ve sürekli ağlamış babası konuşmuş onunla ..gelirgelmez canım nurdan kendimi iyi hissetmemi sağlayan rujumu sürdü,saçlarıma çekidüzen derken ..iyi görünüyordum..suratımın şiş olmasının dışında tabi..yüzüm,ellerim,ayaklarım çok şişmişti..epuduralden dolayı tabi bu şişkinlik..5 saat sonra indiler ..apartopar emzirmeye başladık..çok şükür ki sütüm hemen geldi bubun için çok şanslıydım..fakat göğüs ucu slikonlarıyla hallettik bu işi..damakları henüz buna hazır değildi ve zorlanmasın diye bu uçları kullandık..
 işte tarif bile edilemeyen bu duyguyu tatmıştım artık..3 kişilik bir aile olmuştuk..artık bundan sonrasıydı hayatımızın geri kalanı yani yeni hayat..allahıma çok şükür ki hiç bir aksilik yaşanmadan atlattık bu heyecanı..bu arada ben henüz yeni anneyken o sıralarda daha birbirimizi bile görmediğimiz sadece blog tutarken tanıştığımız;  beyzagülle yaşamak blogu sahibesi çok değerli arkadaşım filizin sesini duymak bana güç verdi bir o kadar şaşırdım ve duygulandım..yine sevgili merve o da bal yanağın annesi..blogtaki arkadaşlar bilir onun sesinide duydum öyle mutlu oldum ki anlatamam..öyle içten ve samimilerdi ki..sanki biz uzun zamandır arkadaşız..size gerçekten çok teşekkür ediyorum kızlar..:) ve tabi burdan bana dualarını esirgemeyen ben giderken iyi dileklerini bir bir yazan arkadaşlarıma da çok teşekkür ediyorum..inanın bana güç verdiniz..kocaman öpüyorum tekrar..
 İşte benim hikayem..sonrası yani 2.bölümü bir diğer yazımda
                                      sevgiyle kalın..